SINDS 1 SEPTEMBER GAAT EMILY JORIS (9) NAAR KLAS MET SAMMY, HAAR DIABETESMELDHOND

Het is de droom van elke scholier: je favoriete huisdier elke dag mee naar school nemen. Voor de Diepenbeekse Emily Joris (9) werd die droom gisteren werkelijkheid. Vanaf nu zal Sammy, de eerste diabetesmeldhond van het land, elke dag naast haar schoolbank aan de Hasseltse Mozaïekschool waken over haar suikerspiegel. De hond had gisteren alvast veel bekijks van Emily’s medeleerlingen.

DIMITRI MEUS – Hasselt/Diepenbeek
Een hond mee naar school nemen, het bleek geen makkelijke opdracht. Na de jaar lange opleiding voor Spaanse Waterhond Sammy moesten er uiteraard nog heel wat schoolspullen gekocht worden.

“Naast de gewone spullen die Emily nodig had, moesten we plots ook aan Sammy denken”, lacht haar papa David Joris. “Dus dat betekende een extra matje in de boekentas, snoepjes als beloning en de onvermijdelijke hondenpoepzakjes.”

Veilig gevoel

Sammy’s komst was alvast heel erg welkom. Emily lijdt al sinds haar derde aan diabetes type 1 maar in tegenstelling tot lotgenootjes is haar suikerspiegel veel moeilijker te controleren. Haar hond moet daarbij helpen. Sammy ruikt wanneer die spiegel schommelt en waaarschuwt haar door te blaffen. “Het geeft toch een heel veilig gevoel”, zegt David. “Ze let er zelf goed op maar het blijft uiteraard een kind. Dankzij Sammy zijn we toch wat zekerder en Emily is er zelf ook alerter door geworden.”

Hoewel de twee al een tijdje onafscheidelijk zijn, mochten baasje en hond gisterenmiddag pas voor de eerste keer samen naar school. Voorlopig halve dagen maar dat neemt niet weg dat de interesse op school er niet minder om was. Van zodra Emily met haar viervoeter de speelplaats betreedt, staat er meteen een hele bende kinderen rond hen. Niet makkelijk wel voor kinderen: als assistentiehond moet Sammy zo weinig mogelijk door anderen geaaid worden. De hond laat het zich alvast allemaal welgevallen. Mee over de speelplaats dartelen, flink in de rij staan, zonder te blaffen door de gangen stappen om daarna als een echte waakhond zich naast Emily neer te vleien aan de schoolbank. Dat inderhaast meegenomen matje bleef wel onaangeroerd.Voor leerkracht en leerlingen was het allemaal wat wennen gisteren. “Tot nu toe is het allemaal nogal speciaal maar dat went snel”, verwacht juffrouw Valerie Vanherck. “Wat als andere leerlingen nu plots hun parkiet of kat willen meenemen? Als het voor een gegronde reden is, geen probleem (lacht).”

Emily zelf vond het alvast spannend gisteren. “Maar Sammy is voorlopig heel braaf en doet goed zijn werk. Ik voel me daardoor ook weer een stukje zekerder. En binnenkort is iedereen hem wel gewoon denk ik.”